Technology Board 2009
Beveiliging van gebouwen en producten
RFID staat voor Radio Frequency Identification . Om uit te leggen wat RFID precies is, is het handig om de techniek met de barcode te vergelijken. Een barcode bevat informatie in de vorm van een getal. Deze informatie is uit te lezen met een barcodelezer. RFID is een soort barcode waar alleen veel meer informatie dan een getal in kan worden opgeslagen. Ook kan de informatie over een veel grotere afstand worden ingelezen. (tot enkele meters)
RFID bestaat uit een reader en een tag Een reader kan de informatie die op een tag staat lezen. Tags zijn weer onder te verdelen in twee soorten, actieve tags en passieve tags. Zowel de werking van de readers als van de tags worden uitgelegd. Verder willen we de privacy en de beveiliging met RFID aan de orde stellen. Als laatste willen we de toekomstmogelijkheden van RFID behandelen.
Eerst zal de architectuur van RFID worden uitgelegd. Dit kan het beste worden gedaan aan de hand van een schematisch voorbeeld. Zie hiervoor figuur x.x Een RFID systeem bestaat globaal uit twee verschillende apparaten. Eerst hebben we de RFID tags. Deze tags zitten bijvoorbeeld op producten en bevatten de meest uiteenlopende informatie. Deze informatie kan worden ingelezen met behulp van een Reader. Deze reader hangt op enige afstand van de tag. Hierdoor kan er contactloos informatieoverdracht plaatsvinden. De afstand van de Tag tot de reader is afhankelijk van de frequentie, het soort tag en de gewenste nauwkeurigheid van de data. De readers kunnen vervolgens doormiddel van bijvoorbeeld het internet verbonden worden met een datacenter. Vanuit het datacenter worden alle gegevens verwerkt.
Figuur 1.1 RFID Architectuur
Nu de architectuur van RFID bekend is zal de passieve tag wat nader worden bekeken. Een passieve tag bestaat uit een microchip en een antenne. In verhouding is de antenne vele malen groter dan de microchip. Zie hiervoor ook figuur 1.2
Figuur 1.2 Passieve RFID Tag
Een passieve tag kenmerkt zich doordat er geen energiebron in de tag aanwezig is. Toch kan deze tag communiceren met een reader. De tag vangt gebruikt namelijk de energie die de reader uitzendt en gebruikt deze energie om informatie terug te zenden. Dit is het best te vergelijken met een lichtstraal en een spiegel. Wanneer een lichtstraal tegen een spiegel komt zal deze terugkaatsen. Wanneer een reader een signaal uitzend zal hij door dit signaal van energie worden voorzien en kan dus op deze manier informatie terugzenden. Deze informatie komt vervolgens bij de reader terecht die het op zijn beurt weer verwerkt.
Als de wijze van communiceren bekend is kan ook uitgelegd worden waarom er bij verschillende frequenties verschillende afstanden mogelijk zijn. (Mits we geen concessies op het gebied van nauwkeurigheid willen doen) De onderstaande tabel laat duidelijk de relatie tussen de frequentie en de afstand zien.
|
Naam |
Frequentie bereik |
Maximale afstand voor passieve tags |
|
LF |
30300 kHz |
50 cm |
|
HF |
330 MHz |
3 meter |
|
UHF |
300 MHz-3 GHz |
9 meter |
|
Microwave |
> 3 GHz |
> 10 meter |
Figuur 1.3 Frequentiebereik en afstanden RFID
Het belangrijkste verschil tussen actieve- en passieve tags is dat de actieve tag van een energiebron is voorzien en een passieve tag niet. Deze tag kan dan ook meer functies aanbeiden dan een passieve tag. Zo is het bereik van een actieve tag grotendeels niet meer afhankelijk van de frequentie. Hierdoor kan er data uitgewisseld worden over veel grotere afstanden. Ook kan deze tag veel 'intelligenter' gemaakt worden. Een passieve tag kan alleen communiceren met een reader over een beperkte afstand. Wanneer we een actieve tag met wat meer elektronica aanpassen kunnen ze ook met elkaar communiceren. Op deze wijze kan er een complex netwerk van RFID tags gevormd worden. Een van de toepassingen op dit moment is dat de tags ook uitgerust worden met één of meerdere sensoren. Hierdoor ontstaat een sensornetwerk.
Aan actieve tags kleven ook nadelen. Een energiebron in een tag betekent dat deze duurder in productie is, wat voor sommige logistieke toepassingen geen optie is. Wanneer we bijvoorbeeld een product van honderd euro willen volgen tijdens de fabricage en het transport is het geen optie om deze uit te rusten met een tag van nog eens honderd euro. Het product zou hierdoor veel te duur worden.
Ook kan het voorkomen dat meerdere tags in het bereik van de reader zitten. Wanneer verschillende tags gaan zenden weet de lezer niet meer waar de informatie vandaan komt. Dit probleem zal met behulp van protocollen worden opgelost. In de volgende paragraaf zal hier meer over worden verteld.
Een protocol beschrijft de regels hoe verschilende apparaten met elkaar communiceren. Dit wordt onderverdeeld in verschilllende niveaus. Het laagste niveau is hoe de hardware eruit moet zien. Een hoger niveau is hoe communicatie tussen apparaten verloopt.
De dat layout van een passieve tag gebeurd volgens een vooraf vastgesteld formaat. Ieder bedrijf is vrij om een formaat te kiezen, maar het is handig om het volgens een internationale richtlijn te doen, zodat RFID netwerken eenvoudig met elkaar kunnen communiceren. Het bedrijf EPCglobal heeft een standaard ontwikkeld voor RFID. Deze richtlijn is opgebouwd volgens de onderstaande figuur.
Figuur 1.4 Data layout Passieve RFID Tags
Als eerste wordt de CRC meegestuurd. Dit is een getalswaarde waarbij bitfouten in het pakket kunnen worden gedetecteerd. Zo kan er bij ontvangst van het datapakket worden gekeken of er tijdens transport geen informatie verloren is gegaan, want alle databytes moeten opgeteld de waarde van CRC bevatten. Vervolgens komt de informatie volgens de EPC opgestelde richtlijn van elektronische productcodering. Aan het eind van het datapakket word er een wachtwoord meegezonden. Dit wachtwoord is de zogenaamd 'kill code'. Met deze code kan de tag bewerkt worden dat deze niet mee reageert op signalen van de reader.
RFID Protocollen zijn onder te verdelen in Tag-Talks-First en Reader-Talks-First protocollen. Het zou het eenvoudigst zijn dat wanneer een tag een gebied binnen komt deze zich meld bij de betreffende reader. Helaas is het zo eenvoudig niet, omdat we bij meerdere tags rekening moeten houden dat tags gelijktijdig informatie gaan uitzenden. Een oplossing voor dit probleem kan met een protocol worden beschreven. Verder hebben de ontwikkelingen geleidt naar zeer goedkope passieve tags die uitgerust worden op vele producten. Deze tags moeten wel een RTF protocol aanhouden, omdat ze uit zichzelf niet kunnen beginnen met zenden.
Aloha is een protocol die ervoor zorgt dat zogenaamde collission (gelijktijdig uitzenden) niet of nauwelijks optreedt. Dit is een RTF gebaseerd protocol. The tags starten met het uitzenden van hun data wanneer de reader een tag van energie voorziet. Vervolgens wacht de tag een willekeurige tijd en zendt het data opnieuw uit. Dit protocol werkt goed in een ruimte met ongeveer 8 tot 12 tags, maar zodra de aantallen groter worden is de kans groter dat twee tags op hetzelfde tijdstip uitzenden.
Een verbetering van dit protocol heet Slotted Aloha. Slotted Aloha is eveneens een RFT protocol en maakt gebruik van drie commando's: REQUEST, SELECT en READ. Het eerste commando is een REQUEST wat bestaat uit een tijdsmarkering en ook het aantal slots aangeeft dat beschikbaar is. De tags wachten een bepaald willekeurig gekozen tijd (gebaseerd op een aantal opties die meegegeven worden in het REQUEST commando) voor ze reageren op een bepaald gekozen slot. De tag zendt zijn ID naar het gekozen slot. Wanneer een reader een ID ontvangt zonder bitfouten zal deze een SELECT commando geven met het betreffende ID. De geselecteerde tag zal dan antwoord geven. Vervolgens zal de reader het READ commando geven en zal de dataoverdracht beginnen.
Een toestandsdiagram van het slotted Aloha protocol is hieronder weergegeven.
Figuur 1.5 Reader toestandsdiagram
Figuur 1.6 Tag toestandsdiagram
Passieve tags hebben radio transmitters nodig voor spanning, samen met ontvangers om deze transmissies te detecteren.
Actieve tags hebben normaal gesproken ook contact nodig met een soort transmitter dat aan het netwerk bevestigd zit. In RFID circuits, heet dit transmitter/netwerk aanknooppunt een reader.
Om de communicatie van de RFID tag tot de middelware (apparaat of server) te regelen is een reader nodig.
Readers zitten tussen de tag en het event filter in een RFID systeem.
De reader regelt de communicatie met de tag, en moet dan ook weten hoe hij low-level events moet genereren van reads, en hoe hij deze moet zenden naar de event filter.
Een reader bestaat grofweg uit drie onderdelen:
Antenne
Controller
Netwerk Interface
Een reader comuniceert met de tags doormiddel van RF
(Radio Frequencies). Om deze reden heeft een RFID reader een aantal
antennes nodig. Gezien een reader ook moet communiceren met een
apparaat of server, moet de reader ook een netwerk interface hebben.
Om deze communicatie protocols te implementeren is een
microcontroller of een microcomputer nodig.
Zie onderstaande afbeelding voor een diagram met daarin de plaats van de reader en de componenten ervan.
Figuur 1.7 Fysieke componenten van een reader
Antennes zelf zijn vrij simpel, al wordt er wel voortdurend gewerkt om beter ontvangst te krijgen. De meeste readers hebben één of twee antennes, maar het is mogelijk om er veel meer van te hebben. Het aantal antennes wordt vooral beperkt door het signaal verlies in de kabel tussen transmitter en receiver in de reader met de antenne. Meestal wordt de reader binnen twee meter van de verste antenne geplaatst om signaalverlies te voorkomen maar veel grotere afstanden zijn ook mogelijk.
Het is mogelijk om met een enkele antenne de tags te lezen maar het is beter om hier twee antennes voor te gebruiken, één om te zenden en één om te ontvangen. In het laatste geval is de plaatsing van deze antennes belangrijk, zie onderstaande afbeelding.
Figuur 1.8 Verschillende soorten antennes
In bovenstaande afbeelding stelt de grijze pijl de richting van de pakketten op een lopende band voor. Door de zender (TX) voor de ontvanger (RX) te plaatsen is er extra tijd om de tag te lezen en zal de kans op lezen vergroot worden.
De netwerk interface kan nogal uiteenlopend zijn van UART (Universal Asynchronous Receiver/Transmitter) voor RS 232 of RS 485 communicatie tot zelfs Bluetooth of wireless ethernet communicatie.
Taken van de controller:
Regelen van het read gedeelte van het tag protocol
Beheren van het reader einde van het read protocol
Bepalen wanneer gelezen informatie een event moeten genereren voor het netwerk
Events verzenden naar het netwerk
Binnen een RFID controller kunnen we 4 subsystemen detecteren
Reader API
Communicatie
Event management
Antenne subsysteem
Reader API
Om programmas te kunnen laten communiceren met de reader dient er een Application Programming Interface (API) te zijn. Via deze API kunnen programmas commandos aanroepen om bijvoorbeeld de status van de reader te bepalen of hem te configureren. Dit component is een soort facade naar het onderliggende programma en dient dus vooral om berichten van en naar de middleware te versturen.
Communicatie
Het communicatie subsysteem bepaalt hoe de data van en naar de API verstuurd wordt, dit kan bijvoorbeeld zijn door een implementatie van ethernet, bluetooth, zigbee, etc.
Event Management
Niet alle reads van een tag zijn belangrijk genoeg om te versturen. Intelligente readers gebruiken event filtering om het dataverkeer zo laag mogelijk te houden en alleen de belangrijke signalen (events) door te sturen.
Er zijn in theorie een oneindig aantal verschillende manieren waarop je de reader en de antennes kan gebruiken. Hieronder worden de volgenden besproken: portals, tunnels, handhelds.
Een portal (poort) wordt veelvuldig gebruikt. Het zijn mogelijk mobiele palen die bijvoorbeeld tussen twee afdelingen of op de laadklep van een vrachtwagen gezet kunnen worden zodat nagegaan kan worden of bepaalde pakketten op de juiste plaats aankomen
Figuur 1.9 Schematisch overzicht van mobiele palen
Een tunnel is qua opzet bijna gelijk aan een portal. Het verschil is dat het hier om een afgeschermde ruimte gaat waardoor het RF signaal door weerkaatsing op de wanden minder snel verloren gaat. Ook kan er hierdoor minder storing optreden met omgevings signalen. Deze installaties vind je vaak op lopende banden en zijn vaak niet mobiel.
Figuur 1.10 Schematisch overzicht van een tunnel
Deze worden door het personeel zelf gebruikt om handmatig tags te kunnen scannen. De gegenereerde events worden vaak draadloos verstuurd naar de middleware.
Afhankelijk van de RFID fabrikant worden er verschillende reader protocols gebruikt. Toch is de werking van deze protocols in grote lijnen hetzelfde. Hieronderder volgen de belangrijkste berichten die verstuurd dienen te worden over dit protocol.
Command
Een bericht van de middleware naar de reader wat verstuurd wordt om een taak door te geven aan de reader. Er zijn een drietal verschillende instructies die verstuurd kunnen worden:
Configuratie instructie, instellen van de reader
Observatie instructie, om te lezen/schrijven van een tag
Trigger instructie, om een reader onder een bepaalde voorwaarde iets te laten doen
Alert
Een bericht dat verstuurd wordt van reader aan de middleware om een verandering in de status van de reader aan te tonen.
Observation
Een bericht van de reader aan de middleware om een observatie door te geven, bijvoorbeeld dat een bepaalde tag op een bepaald tijdstip langs is gekomen.
Er zijn twee verschillende manieren om alerts/observaties van de reader op de middleware binnen te krijgen. Dit kan gebeuren op een asynchrone manier, zodra er een event gegenereerd wordt zal de reader de communicatie met de host initialiseren of op een synchrone manier, doormiddel van polling vanuit de host. De laatstgenoemde vorm van communicatie brengt heel wat overhead met zich mee (overbodige data die over het netwerk gestuurd wordt en extra CPU cycles voor de reader/host).
Het toekomstbeeld dat veel mensen hebben ten aanzien van RFID systemen is nogal sceptisch. Er wordt een wereld geschetst waarin alle bezittingen voorzien zijn van RFID-tag's. Van briefgeld in je portemonnee tot de schoenen die je aanhebt. Geheel terecht hechten mensen veel waarde aan hun privacy en zijn daarom bang voor een 'Big Brother' situatie waarin iedere mens gevolgd kan worden. Echter het doel van de RFID technologie is niet om mensen te schenden in hun privacy. Het is belangrijk dat dergelijke doemscenario's de ontwikkeling van RFID technologie niet in de weg staan. Wel is het zo dat elke technologie de mogelijkheid tot misbruik met zich meebrengt, we moeten ons daar bewust van zijn.
De bezwaren die er zijn tegen RFID systemen voor wat betreft privacy, zijn in twee categorieën te verdelen. De eerste categorie is de verwachting dat RFID zal leiden tot unieke identiteiten voor individuele voorwerpen, voorwerpen die direct in verband kunnen worden gebracht met een bepaald persoon. Stel dat een op een plaats van delict een sjaal wordt gevonden. De sjaal heeft een unieke identiteit die aangekocht is met een creditcard, natuurlijk zijn de gegevens van de kaarthouder bekend. In bovenstaand voorbeeld is het gebruik van de RFID technologie te rechtvaardigen. Maar stel dat de technologie gebruikt wordt om een persoon te associëren met bepaalde politieke voorkeur, in dat geval komt de privacy van die persoon in het gedrang.
De tweede categorie bezwaren heeft te maken met de afstand waarop RFID-tag's gelezen kunnen worden. Al is het zo dat passieve RFID-tag's tot een afstand van drie meter kunnen worden uitgelezen, dan zou het volgende als bewijsmateriaal kunnen dienen: een persoon op een bepaalde plaats, op een bepaalde tijd wordt geÏdentificeerd dankzij één van de uniek te identificeren voorwerpen die de persoon bij zich draagt. Ook zou in oorlogstijd misbruik kunnen worden gemaakt van de RFID technologie, bevoorrading en personeel worden een makkelijk doelwit voor de vijand.
Vaak wordt RFID technologie verward met GPS, hierdoor ontstaat de zorg dat mensen met behulp van satellieten kunnen worden gelokaliseerd, in het geval van passieve RFID-tag's is dit onmogelijk.
Ten aanzien van privacy zijn er een aantal richtlijnen opgesteld die vooral te maken hebben met het recht van de consument. Simson Garfinkel, Ph.D, van Institute of Technology's Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory in Massachusetts heft de volgende richtlijnen voorgesteld.
Het recht van de consument om te weten welke voorwerpen RFID-tag's bevatten
Het recht om RFID-tag's na de aankoop te verwijderen of te deactiveren
Het recht om te weten waar, wanneer en waarom een RFID-tag wordt uitgelezen
Het recht om te weten welke informatie is opgeslagen in de RFID-tag
Bovenstaande richtlijnen hebben geleidt tot richtlijnen die de overheden van verschillende landen hebben ingevoerd. Niet elk land heeft dezelfde wetgeving, maar de essentie van de richtlijnen is terug te voeren naar het voorstel van Dr, Garfinkel.
De beveiliging van RFID is terug te brengen naar drie basisbegrippen:
Beschikbaarheid.
Eisen ten aanzien van de beschikbaarheid van het systeem staan vast in de requirements. Een bedreiging voor het systeem is dat het systeem niet beschikbaar is wanneer dat het wel moet zijn, we noemen dit denial-of-service. Iemand zou bijvoorbeeld een zogenaamde 'blocker tag' kunnen gebruiken om alle RFID-tag's in de omgeving te 'verbergen'. (verderop meer over de blocker tag)
Integriteit
De integriteit van een systeem betreft de nauwkeurigheid en de echtheid van de verzonden informatie.
Discretie
De discretie van het systeem betreft de begrenzing van de toegang tot de informatie op de RFID-tag.
Een veelgebruikte toepassing van de RFID technologie is het inventariseren van producten in een productieproces. We vergelijken twee systemen: barcodes en RFID. In het geval van barcodes kan een barcodelezer buiten werking treden, maar dan kan personeel handmatig de getallen invoeren die corresponderen met de barcode. In het geval van een RFID systeem kunnen producten met een veel hogere snelheid worden geÏnventariseerd, maar als dat systeem uitvalt is er geen alternatief. De gevolgen voor het productieproces kunnen dan dramatisch zijn.
Als een bedrijf overweegt om in het productieproces gebruik te maken van RFID, is het belangrijk om te overwegen hoe lang de RFID-tag aan het product gekoppeld blijft. Laten we uitgaan van de volgende situatie. Een bedrijf produceert beveiligingscamera's. Elke camera krijgt tijdens het assemblageproces een unieke RFID-tag, de tag bevat kostbare informatie zoals: serienummer, pruductiedatum, modelinformatie, type firmware, gebruikte materialen (recycling). Logistiek gezien heeft het veel voordelen om binnen het proces gebruik te maken van RFID-tag's. Het bedrijf kan nu overwegen om bij het verlaten van de fabriek de RFID-tag's te verwijderen of uit te schakelen. Door middel van een zogenaamde 'Kill tag' worden RFID-tag's bij het verlaten van het bedrijf ontdaan van alle informatie die ze bevatten. Een andere optie is om de RFID-tag op de beveiligingscamera intact te houden. Wanneer er service moet plaatsvinden kan een servicemonteur alle gegevens uitlezen bij het betreffende product, zo dat reparaties en updates snel en gemakkelijk kunnen worden uitgevoerd. Maar een inbreker wordt hierdoor in staat gesteld om simpel te inventariseren welk type beveiligingscamera's hij moet gaan uitschakelen. Informatie op de RFID-tag zal dus gecodeerd moeten zijn om misbruik te voorkomen.
Een manier om te voorkomen dat alle RFID-tag's in een omgeving worden geÏdentificeerd is het gebruik van een 'Blocker Tag'. De blocker tag kan ervoor zorgen dat de RFID-reader vastloopt, of een bepaald bereik aan serienummers niet kan uitlezen. Zo dat enkel de gewenste producten (bijvoorbeeld in een winkelwagen) worden geÏdentificeerd. Het ligt erg voor de hand dat er misbruik kan worden gemaakt van een blocker tag. Het principe van de blocker tag is hieronder geÏllustreerd.
Figuur 1.11 Blokker Tag
Uitspraken doen over de toekomst is vaak lastig, omdat de uitspaken gebaseerd zijn op speculaties. In dit hoofdstuk wil ik aangeven op welke aspecten van de ontwikkeling van RFID technologie in de toekomst, de nadruk moet worden gelegd.
Standaardisering
Het ontwikkelen van standaarden voor nieuwe technologieën neemt veel tijd in beslag. Het feit dat er ook sprake is van patenten en vergunningen vertraagt het ontwikkelproces van de standaarden nog meer. Als het gaat om RFID-tag's op producten die wereldwijd worden verhandeld, is het wenselijk dat wereldwijd dezelfde standaard wordt gehanteerd. Vaak hebben grootmachten zoals China een bepalende rol in de keuze voor bepaalde standaarden.
De overkoepelende organisatie EPC global (EPC = electronic product codes) heeft een protocol standaard opgezet voor RFID technologie. Deze standaard definieert de fysieke en logische eisen voor de passieve RFID-tag's. RFID-systemen moeten volgens het protocol opereren binnen het frequentiebereik van 860MHz-960MHz. Het is niet verplicht om deze standaard te volgen, het is dan ook maar de vraag of 'mega exporteurs' zoals China zich hieraan zullen houden.
Technologie
De trends in computergerelateerde technologieën zijn: kleiner, goedkoper, sneller en intelligenter. De verwachting voor RFID-tag's is dat er meer gevarieerde systemen op de markt zullen komen. RFID-tag's zullen sensoren gaan bevatten die bijvoorbeeld temperatuur registeren. Op die manier kan worden gecontroleerd wat de hoogste of laagste temperatuur is waaraan een bepaald product is blootgesteld. Lokalisering is ook een logische stap. Wellicht zullen er speciale RFID-tag's komen die nauwkeurig te lokaliseren zijn, waardoor bijvoorbeeld in een fabriek een verdwaald lasapparaat snel kan worden opgespoord. De variatie in RFID-tag's kan oneindig zijn.
Er zal meer gebruik worden gemaakt van recyclebare actieve RFID-tag's, die gemakkelijker en op grotere afstand te beheren zijn. Momenteel is het overgrote deel RFID-tag's wat gebruikt wordt passief. De ontwikkeling van chips, printbare batterijen en antennes zal ervoor zorgen dat actieve goedkoper worden. De flexibiliteit van actieve RFID-tag's is veel groter dan die van passieve en biedt daarom veelbelovende mogelijkheden
Systemen op zich zullen meer en meer onderling worden verbonden, waardoor vooral logistieke processen worden geoptimaliseerd. EPC global heeft de verschillende types RFID-tag's ingedeeld in Classes. Class 0, Class 1 en Class 2 omvatten de passieve tag´s. Class 3 tag´s hebben een interne energiebron om snellere processoren van spanning te voorzien en ze hebben meer geheugen. Class 4 tag´s vormen een draadloos peer2peer netwerk en zullen geen ´reader´ nodig hebben om met andere Class 4 tag´s te kunnen communiceren. Class 5 tag´s zullen zelf readers zijn met de mogelijkheid om passieve RFID-tag's van te lezen, verder zijn ze in staat om te communiceren met andere actieve tag´s.
Lokalisering van actieve RFID-tag's is simpel omdat actieve tag´s een relatief sterk signaal uitzenden. Door ´Triangulation´ kan een actieve tag in 2 of 3 dimensionale ruimte worden gelokaliseerd. Met 2 of 3 antennes kan een reader een actieve tag lokaliseren in een magazijn vol andere actieve tag´s. Inventarisering wordt op deze maniet optimaal geautomatiseerd. Onderstaand figuur geeft de werking van triangulatio schematisch weer.
Figuur 1.12 Triangulation
In lokalisering kunnen we nog een andere weg inslaan. Er zijn readers in ontwikkeling met een ingebouwde projector. Stel dat u in het magazijn van IKEA op zoek bent naar een product. U krijgt bij het betreden van het magazijn een draagbare reader mee waarop de productcode van het te zoeken product wordt ingevoerd. De reader heeft een ingebouwde projector die, als u in de richting van een verzameling dozen beweegt, het juiste product ´aanwijst´ met een bepaald teken.
Figuur 1.13 Lokaliseren mbv RFID
Toekomstbeelden spreken tot de verbeelding en er zijn vele mogelijke nieuwe ontwikkelingen op het gebied van RFID technologie in de toekomst. RFID is net als de computer of een gsm een onderdeel van onze materialistische leefwereld. Een toekomstbeeld waar een aantal vooraanstaande technici naar streven is `ubiquitous and amorphous computing` wat vrij vertaald alomvertegenwoordigde en vormloze informatica. Om efficiënter, productiever en natuurlijker met informatica om te gaan, moeten intelligente apparaten overal in onze omgeving zijn. Die apparaten op zich moeten in staat zijn om met elkaar te communiceren, de mens moet op een intuitieve en vormloze manier met die apparaten kunnen omgaan. Stel een kamer voor waar de muren interactieve schermen zijn die reageren op aanraking en spraak. RFID zou in het geschetste toekomstbeeld een grote rol kunnen spelen. Zo dat de interactieve muur een persoon kan herkennen en de producten die deze bij zich draagt.
© Copyright 2009 by TIF class Hogeschool Zeeland
With thanks to the members of Hogeschool Zeeland Technology Board 2009
